1 januari 2010…

1 januari 2010…

1 januari 2010. Gelukkig nieuw jaar.

Niemand die op dat moment wist dat Mark Rutte de minister president van Nederland zou worden. Minister president van het mooie welvarende Nederland. Inmiddels zijn we bijna 13 jaar verder. Bijna jaarlijks glijdt Nederland verder en verder af. Mark Rutte, de Noord Koreaanse Kim Jung van de lage landen. Steviger dan wie dan ook ooit, al bijna 13 jaar in z’n zetel. Lachend, lopend en fietsend door Den Haag. Niet bezig met nucleaire kernkoppen, maar niet minder gevaarlijk. Oorlog stimuleren in plaats van demotiveren. Daar waar Kim Jung de teugeltjes zelf strak in handen houdt, geeft Mark ze vaker uit handen. Hugo de Jonge, Sigrid Al-Qaq Kaag, Ernst Kuipers, Wopke Hoekstra en enkele anderen mogen af en toe meedenken dat ze meedoen. Liegen, wissen en ook hun actieve herinneringen aan laten tasten. Niet eens meer beseffende dat ze daarmee medeverantwoordelijk zijn. Het vasthouden van de teugeltjes geeft ze vleugeltjes maar Der Führer heerst. Uiterlijk tot 2025 moet Nederland wachten op een verlosser. En dan hopen op een andere koers. Voor Mark Rutte maakt dat niet uit. Die heeft z’n pionnen al zo gepositioneerd in de EU en bij het WEF dat niemand zich over zijn toekomst zorgen hoeft te maken. Nederland zal uiteindelijk door Mark Rutte geruïneerd achter gelaten worden. Verantwoordelijke zullen verantwoordelijk gehouden moeten worden. Het Nederlandse volk zal zelf Nederland weer op moeten bouwen. Bouwen om weer terug te keren naar het welvarende Nederland van 1 januari 2010…